W sobotę na osiedlu "Podleśna" odbył się dawno oczekiwany festyn. Były konkursy dla maluchów i trochę "starszych dzieci": rzuty do tarczy, przeciąganie liny, rzuty piłkami do celu i beretem, loteria fantowa, no i, przede wszystkim, turniej piłki siatkowej. Do tego sporo muzyki, dużo sympatii dla siebie, dobry humor i pogoda, uśmiechy dzieciaków. Wspaniałym pomysłem okazało się wielkie ognisko. Duże podziękowania należą się sponsorom oraz tym, którzy wymyślili i przygotowali festyn poświęcając dużo czasu i wysiłku, a także tym wszystkim, na których pomoc można było liczyć podczas trwania imprezy (Kamil Borkowski, Tomek Zasada, Adam Smacha, Henryk Gierczak oraz niezliczona ilość pięknych pań). Szczególną rolę pełnił p. Mieczysław Szczotka, który przy wsparciu żony był "maszyną napędową" imprezy oraz zawsze aktywne p. Leokadia Żuk i p. Jola Kurmin. Właściwie wszystkim paniom należą się ukłony. Były też i niepokojące element. Bloki nie są lubiane w Rychlikach. Niestety niektórzy mieszkańcy bloków bardzo nad tym pracują. Odbiło się to na znikomym udziale w imprezie mieszkańców z innych części Rychlik, a zaproszono wszystkich. Tym, którzy byli, należą się podziękowania za solidarność. Mamy nadzieję, że nie żałują czasu spędzonego na "Podleśnej". Może ta impreza będzie jakąś próbą zmiany wizerunku tej części Rychlik, a warto nad tym popracować i trzymać się hasła "Jesteśmy razem". Inne bolączki, które dały się we znaki, to brak przenośnej sceny i nagłośnienia. Scena chyba nie jest tak droga, by nie stać było Gminy na zakup materiałów (drewno i gwoździe) oraz wykonanie prac przez osoby "z interwencji". Nagłośnienie (w większości kombinowane-pożyczane kable, mikrofony itd.) też ulega zużyciu, zwłaszcza głośniki, i nie daje odpowiedniej jakości dźwięku, podobnie było podczas festynu poprzedniego na dużym boisku. Pamiętajmy, że zbliża się jubileusz 700-lecia Rychlik. Pomimo tych problemów zaskakuje zaangażowanie wielu osób. Byli też tacy, którzy patrzyli z okien krytykując i oceniając z rękami w kieszeniach. Ufam, że znajdą kiedyś chwilę, by pomóc innym i stać się częścią społeczności. Podsumowując: cieszy to, że staramy się być razem.