Akcja filmu toczy się w 1925 roku. Chicago, podobnie jak całe Stany Zjednoczone, przeżywa okres prohibicji. Mafioso Mick Nitsch zdradza swą "rodzinę", dając policji cynk o planowanym nielegalnym transporcie alkoholu, a następnie ucieka do ZSRR ziemi swych przodków. Mafia dowiaduje się o tym i wydaje na renegata wyrok śmierci. Zadanie "uciszenia" Nitscha powierza Johnowi Pollackowi znakomitemu fachowcowi polskiego pochodzenia. W jakiś czas później Pollack, zaopatrzony w fałszywe papiery profesora entomologii, przypływa do Odessy. Niestety nie jest tak łatwo wykonać zadanie w Kraju Rad, zwłaszcza gdy bohater ma pecha zostać tysięcznym chyba pasażerem rejsu Nowy Jork - Odessa. Zostaje uszczęśliwiony obecnością nachalnej przedstawicielki Rusfłotu, która skutecznie uniemożliwia mu wykonanie zlecenia. Zresztą wszystko jest nie tak: zgięta lufa karabinu, współlokatorzy w pokoju, znerwicowany cieć służbista w hotelu i piękna Dita, którą dziwnym trafem narzeczony spotyka ciągle w objęciach Pollacka... Przesympatyczna komedia, trochę zapomniana przez telewizję lecz na szczęście dostępna w wypożyczalniach i sklepach. Moim skromnym zdaniem Jerzy Stuhr był lepszy tylko w Seksmisji, a jego rola w tym filmie sprawiła że w moich oczach stał się najlepszym polskim aktorem. Nie zapominajmy o małych rolach Malajkata i Pazury, grających tutaj role niemieckich cyklistów pałętających się Pollackowi pod nogami w każdym niemal momencie filmu. Jedną z lepszych scen dla mnie jest moment, gdy jakiś amerykański turysta przed hotelem pyta o drogę ciecia doprowadzonego wcześniej do ostateczności przez Pollacka. Ten wrzeszczy do turysty wskazując w bok: "Won otsiuda swołocz!", na co amerykanin spokojnie odpowiada szczęśliwy: "Thank you." Cały film to majstersztyk stworzony przez niedoścignionego mistrza polskiej komedii, a postacie stworzone przez aktorów do dziś wywołują uśmiech na twarzy na samo wspomnienie.